Aanwezige artikelen (2009):

11 - Uit het Ermelo's Weekblad

12 - Uit de Stentor

13 - Deelnemers van de Ariel Club

Aanwezige artikelen (2008):

8 - Uit het Ermelo's Weekblad

9 - Intervieuw Radio Gelderland

10 - Uit het Ermelo's Weekblad

Aanwezige artikelen (2007):

4 - Uit de Stentor   (Apeldoornse courant)

5 - Intervieuw Radio Nunspeet

6 - Uit de Schaapskooi

7 - Uit het BSA Clubblad

Aanwezige artikelen (2006):

1 - Uit de Stentor.  (Apeldoornse courant)

2 - Uit het Norton Clubblad.

3 - Uit Het Kontakt.  (Streekblad Ermelo)



Webbvorktreffen in Vierhouten 2009

Het laatste weekend van september is het webbvorktreffen in Vierhouten. Het Kamphuis staat in de bossen. Een prachtige locatie even buiten het dorp. De eerste keer dat wij daar waren was in 2007. En wat was het toen slecht weer. Het regende en het bleef regenen. Maar het was wel heel gezellig.

Dit jaar wilden we ook graag heen maar toch wel een beetje de weersverwachting in de gaten houden. Bij slechte weersvoorspelling zouden we niet gaan. Maar de weersvoorspelling was goed voor dit weekend! Dus wij Theo nog een mail gestuurd dat wij zouden komen. Kregen een mail terug dat we welkom waren. Het thema voor dit weekend was Sportmotoren met bijpassende kleding. Dus Red Hunter ging mee met lange leren jas en potje en vierkleppertje.

We vertrokken vrijdagmiddag en het weer was goed. Een vaal zonnetje en een aangename temperatuur. Het was ontzettend druk op de weg maar we konden blijven rijden. Toen we aankwamen waren Willem en Bea en Rob en Carla al gearriveerd. We werden hartelijk ontvangen door Theo en Gerard en de dames.

We werden ontvangen met koffie/thee en een lekker plakje cake. Leuk om de mensen weer te zien die er twee jaar terug ook waren. Het werd een gezellige middag. Er werd ook gevraagd of er mensen waren die s’ avonds met een fietstocht (er waren 12 fietsen) mee wilden om bronstige herten te horen. Voor ons was dat meteen een ja! Dat leek ons heel bijzonder. Niet iedereen ging mee dus er waren genoeg fietsen. We beloofden aan de thuisblijvers dat we het geluid na zouden doen als we weer terug zouden komen! Dus u begrijpt dat het oefenen geblazen werd op de terugweg!

s’ Avonds met z’n allen lekker barbecueën en na de barbecue gingen we met 12 mensen op de fiets het bos in. Het was ongeveer een half uurtje fietsen. Het was echt donker in het bos. Op een gegeven moment waren we op een plek waar we de herten zouden moeten horen. Wij moesten even stil zijn en jawel een enorm gebrul hoorde je in de verte. Er kwam een boswachter naar ons toe en die legde uit wat er gebeurde. Nou ik kan je vertellen dat ik heel iets anders dacht wat bronstige herten deden! De boswachter legde uit dat het een strijd is om de hindes. Mannetjes herten verzamelen vrouwtjes om zich heen en in de bronstijd proberen andere mannetjes de vrouwtjes af te pakken. Dat ontaardt vaak in een gevecht met de daarbij behorende oerkreten die wij dus hoorden die avond. Om dat allemaal niet te verstoren loopt een boswachter de wacht om te voorkomen dat mensen het bos in lopen. Wij stonden ongeveer op 1½ kilometer afstand en het was goed te horen. Wij waren niet de enige die in het bos kwamen luisteren. Het was gewoon druk met mensen die ook kwamen luisteren. Het was een bijzonder avondje zo in het bos. Toen we terug kwamen was Nico ook gearriveerd. Nog een neutje gedronken en lekker me bedje in.

De volgende ochtend lekker uitgeslapen en gebadderd. En toen op naar het ontbijt! Lekker bakkie en broodje doen. Het was mooi weer dus we konden lekker buiten zitten. Op een gegeven moment kwam er een fotograaf in beeld. Die kwam foto’s maken van iedere motor en berijder! Dat was een leuk! Door een echte fotograaf op de foto gezet. Ik kan jullie vertellen dat het heel mooie foto’s zijn geworden. Op de ouderwetse manier op de foto en op de ouderwetse manier weergegeven op sepia. De foto kregen we cadeau! Een super leuk aandenken.

Rond 13.00 uur begonnen we met de rondrit. We vertrokken in drie groepen. Wij hadden Theo als voorrijder. Een prachtige route gereden door de bossen en over de Veluwe. De pauze was bij een motorzaak. We kregen daar koffie/thee en een lekkere punt vlaai. Je kon daar rondkijken in de garage en in de motorzaak. Wij zaten lekker buiten van het zonnetje te genieten.

De terugweg was weer een mooie route. Bij het Kamphuis aangekomen werden we weer verwend met lekkere hapjes. Wat hebben de dames er een werk aan. Maar ze doen het met plezier!

s’ Avonds gezellig met z’n allen weer eten. Er was een Chinees buffet neergezet! We hebben heerlijk gegeten. Als toetje kregen we geflambeerd ijs met koek en opgeklopt eiwit erop. Zelf gemaakt door de vrouw van de man met de Indian (ik ben de namen vergeten). Met een echte gasbrander wordt de fik erin gezet. Een echte verwennerij! En als afsluiter een gebakken banaan overgoten met whisky! Ik heb het niet laat gemaakt en lag op tijd in me bedje. De andere hebben nog tot laat gezellig gezeten. Je kon buiten bij het kampvuur zitten of binnen bij de open haard.

Zondagochtend zei Ben dat hij de prijs had gewonnen voor de ‘mooiste combinatie’ (motor en kleding). Een prachtig schilderij wat Theo heeft gemaakt. Carla had de prijs voor de ‘vrouwelijke rijdster’. Zij reed op de Ariel van 1929, met leren jas en potje op dus zeer verdiend! Zij kreeg ook een mooi schilderij van Theo.

Zondag rond 11 uur vertrokken we weer om een mooie rit te rijden. De pauze was bij Nico en Renske. Daar mochten we het museum van Nico bekijken. Een mooie verzameling van motoren die opgeknapt zijn en nog opgeknapt moeten worden. Nico verveelt zijn eigen niet!!
We konden daar in de mooie tuin zitten en lekker van de koffie/thee met koek genieten.
Op de terugweg, nog niet eens één kilometer bij het Kamphuis vandaan stopte mijn vierkleppertje er mee. Was niet meer te starten. Ik het laatste stuk op de Hunter gereden en Rob duwde Ben op het vierkleppertje naar het Kamphuis

Er bleek een klep naar binnen te zijn geslagen. Niet zo best hoorde ik maar hopelijk zou het meevallen bij het uit elkaar halen. Maar dat was afwachten. De motoren op de kar gezet en we gingen nog lekker op het terras zitten bij het Kamphuis. Koffie/thee en broodjes kregen we nog aangeboden voordat we op huis aan reden.

We hebben een goede terugreis gehad.

Theo, Gerard en niet te vergeten de dames ontzettend bedankt voor dit geweldige weekend!!! De spannende fietstocht, de mooie rit op zaterdag en zondag en niet te vergeten de goede verzorging!!! We hopen er volgend jaar ook weer bij te zijn!

Groeten,
Jenny (van Ben (uit Egmond)


P.S. Wat er was met het vierkleppertje? Er was een uitlaatklep naar binnen gevallen en krom geslagen. Oorzaak: versleten klepgeleider. De schade aan de zuiger en het blok valt gelukkig mee. Alleen de kop moet gereviseerd worden. Dus Ben heeft weer klus maar het komt weer prima in orde.


uit: de Weekkrant Ermelo's Weekblad
23 september 2009

Toeren op de Veluwe

REGIO - Voor de vierde keer wordt in Vierhouten het treffen met oude motoren gehouden. De berijders en verzamelaars van klassieke motoren halen dit weekeinde de oudste motoren 'van stal'.


Het Webbvorktreffen is een treffen voor motorern voorzien van een webbvork, de voorvork, zijn doorgaans van voor de tweede wereldoorlog. Deze voorvork werd door alle merken gebruikt. Zaterdag 26 september zijn de motoren te bekijken voor het kamphuis. Speciaal dit jaar is er aandacht voor race- en sportmotoren. Ook al is het voor veel liefhebbers vaak de gewoonte om op de oude motoren rustig rond te ploffen op een mooie zondagmiddag, het blijven motoren die in het verleden ook bedoeld waren om er sportief mee te rijden. Vooral in de dertiger jaren werden snelheidswedstrijden gehouden en de magische grens van 100 Mile per uur (160 km/h) werd door veel merken gehaald. Naast de prachtige motorfietsen zijn er ook weer een aantal rijders in outfit van de dertigerjaren.
Vanaf vrijdagmiddag 25 september zijn de deelnemers welkom in het kamphuis. Zaterdagmorgen showen we bij het kamphuis de motorfietsen en kan men een kijkje komen nemen om de motorfietsen te bewonderen. Zaterdagmiddag 26 september, rond 13.00 uur, vertrekken de motorliefhebbers voor een rondrit. Via Nunspeet gaat de tocht via Harderwijk en Ermelo naar Putten waar een stop wordt gehouden bij de firma Knoppert: Roosendaalseweg 106. Om 17.00 uur is men weer terug in Vierhouten. Meer informatie over de route is te vinden op www.webbvorktreffen.nl.


Uit de Stentor
maandag 28 september 2009

'Joyriden' op klassieke motoren


VIERHOUTEN - Vanaf het kamphuis in Vierhouten vertrok zaterdag een stoet liefhebbers van oude motoren voor een tochtje over de Veluwe.
Het was de vierde keer dat berijders en verzamelaars van klassieke modellen elkaar troffen. Net als voorgaande jaren waren er Engelse, Amerikaanse en Europese motoren te bewonderen. De organisatie probeerde dit jaar speciaal de race- en sportmotoren onder de aandacht te krijgen. In het verleden waren deze oldies ook bedoeld om er sportief mee te rijden.
foto: Maarten Sprangh



Uit het Ermelo's Weekblad van 17 september 2008

Treffen van oude motoren

Regio – Oerendhard gaan ze niet, de rijders van de klassieke motoren van voor de oorlog. Ze kunnen het wel. “Je kan wel honderden- twintig, maar dan ga je als een raket”, lacht Theo Schipper. “Het rammelt, piept, schudt en trilt. In de stroom van het vrachtverkeer meerijden is dan ook het meest verantwoord.” Samen met Gerard van Putten uit Apeldoorn organiseert de Ermeloer voor de derde keer het jaarlijkse Webbvorktreffen op 19, 20 en 21 september, voor klassieke motoren in Vierhouten. Voor het publiek zullen de kijk- uurtjes op zaterdagochtend vanaf tien uur het hoogtepunt zijn. Net als de rondrit over de Veluwe, die om één uur start. De voorgaande jaren was de opkomst meer dan prima. Daarom gaan de heren er ook dit jaar weer voor. Merkgebonden is de ontmoeting niet. Alle motoren van voor de oorlog zijn welkom. Vaststellen of een motor dat is, gebeurt op een heel eenvoudige manier. De naam van de jaarlijkse ontmoeting, Webbvorktreffen, verwijst er al naar. “Motoren van voor de oorlog zijn doorgaans voorzien van een webbvork, dat is de voorvork.” De twee mannen zijn zelf lid van de BSA-ownersclub. Ieder lid mag wanneer hij of zij wil een evenement organiseren. “Met het Webbvorktreffen willen we mensen stimuleren met hun oude spul te komen. Als er een treffertje is, pakken rijders vaak hun moderne motor om van A naar B te komen. Het oude spul raakt daardoor in de vergetelheid.” De organisatie van het weekend is perfect.

Bron:
Ermelo’s Weekblad 17 september 2008

 
Rondrit Veluwe

Van vrijdag tot en met zondag hebben liefhebbers voor vijfendertig euro, exclusief alcoholische dranken en frisdrank, een leuk weekend met gelijkgestemden. Kamperen kan in de tuin van het Kamphuis aan de Nunspeterweg 72 in Vierhouten, precies naast het hotel de Mallejan. Maar in de slaapzalen van het huis is ook voldoende ruimte om te overnachten. “Het is een unieke locatie, dat uit de twintiger jaren stamt. Er is ook niets aan veranderd, en precies in de stijl van de oude motoren.” Een treffen in de oude tijd van weleer moet ook tot uiting komen in de kleding. “Het zou mooi zijn dat alle deelnemers in de kleding uit die tijd komen.” De route van de rondrit start vanuit het kamphuis door Vierhouten naar Elspeet. Dan via kleine weggetjes naar de Hunneschans bij Uddel. Via de N310 naar Garderen. Door Garderen naar Speuld en via Drie naar Ermelo. Over de Ericalaan en Oude Telgterweg naar de Maria-Hoeve. Bezichtiging van de Hoeve. Dezelfde route terug via Ermelo en Drie naar Speuld. Van Speuld naar Staverden, dan richting Elspeet en via de Stakenbergweg om rond vijf uur terug arriveren in Vierhouten. Voor aanmeldingen: Theo Schipper (0341) 558978 of Gerard van Putten (055) 5214165. Voor alle informatie: www.webbvorktreffen.nl.


Rol over de foto voor het intervieuw met Radio Gelderland.

18 september 2008

 

 


Uit het Ermelo's Weekblad van 24 september 2008

`Alles in originele stijl`

ERMELO/REGIO – De deelnemers aan het Webbvorktreffen, een ontmoeting voor klassieke motoren van voor de Tweede wereldoorlog afgelopen weekend in Vierhouten, zien terug op een erg geslaagd weekend. De locatie in de bossen was perfect en het weer was ronduit schitterend. Maar het allerbelangrijkste zal toch het bomen over hun gezamenlijke hobby zijn geweest. En dat maar liefst bijna drie dagen lang.
 

Zaterdagochtend konden ze hun ei bovendien nog eens kwijt bij het belangstellende publiek. Dat vergaapte zich op de vroege ochtend aan de rij opgestelde motoren. Theo Schipper uit Ermelo leidde de mensen graag rond. Samen met Gerard van Putten uit Apeldoorn tekende hij voor de organisatie van het treffen. Iedere motor heeft zijn eigen verhaal, dat veel over de eigenaar zegt. Breed lachend wees Schipper naar een BSA uit 1915 die nog in de laadbak van een Peugeot
403 uit 1962 stond.

Gammele roestbak
De pick-up zag er niet uit. Het was ronduit een gammele roestbak waar je door de bodem het gras kon zien. “Hij blijft net als met zijn motor in stijl”, vertelde Schipper over de eigenaar. “Maar dat het nog rijdt. Volgens mij heeft hij de auto met uitzondering van de raampjes, in dertig jaar niet meer gewassen.

Bron:
Ermelo’s Weekblad 24 september 2008

 
Ook moet hij als hij zijn eigen garage inrijdt, eerst met een touwtje de spiegel naar binnentrekken.” Zelf had Schipper zijn BSA Silverstar uit 1939 meegebracht. Hij is al vanaf zijn zeventiende verslingerd aan oude BSA-motoren. “Ik heb nog nooit van mijn leven op een moderne motor gereden. Ik doe het ook niet, want stel dat de vonk overslaat.”

Zelf gecreëerd
De motor is een stuk van hemzelf. “Je rijdt op iets dat jezelf hebt gecreëerd.” Want kant en klaar zijn de oude motoren vrijwel niet meer te krijgen. Dat is ook het leuk van de hobby. De motor moet namelijk zelf in elkaar worden gezet door het verzamelen van de originele onderdelen. “Die zijn heel moeilijk te vinden. Vaak ga ik daarvoor naar Engeland toe. Dan graai ik in bakken die heel erg vies zijn en onder de olie zitten. Maar ja, misschien vind je nog een tandwieltje dat je nodig hebt.” Het Webbvorktreffen was vooral een mannen aangelegenheid. Aan een grote picknicktafel zaten echter ook nog een paar zonnende en koffiedrinkende echtgenotes.
 

“We vermaken ons wel”, lachten ze. “We zijn niet anders gewend. In hun liefhebberij gaan we gewoon mee. Het is immers heel bijzonder wat ze maken uit een bak met rommel.”


"Theo legt uit wat hij allemaal aan zijn motor heeft gesleuteld."



Uit de "Stentor september 2007"

Treffen vooroorlogse motorfietsen
door Henk van 't Veen

VIERHOUTEN - Tientallen vooroorlogse motorfietsen zijn van vrijdag 28 tot zondagochtend 30 september te verwachten bij het kamphuis in Vierhouten.

Daar vindt het tweede zogeheten Webbvork Treffen plaats.

De naam van het treffen verwijst naar de primitieve, voor de Tweede Wereldoorlog alom toegepaste voorvering.

Centraal staat de Sloper, een BSA uit de jaren dertig met zijn karakteristieke schuingeplaatste eencilinder. Doel van organisatoren Gerard van Putten uit Apeldoorn en Ermeloër Theo Schipper is vooral oudere, vooroorlogse motorfietsen op de weg te krijgen.
Zaterdag om 13 uur zetten de motorrijders de stofbril op voor een vier uur durende toerrit over de Veluwe.

Wie de met veel koperen leidingwerk en fragiele voorvering uitgevoerde motorfietsen van BSA tot de Apeldoornse Sparta wil bekijken, is welkom bij het kamphuis aan Nunspeterweg 72 naast hotel de Malle Jan. Informatie is te vinden op http://www.webbvorktreffen.nl



Intervieuw met Radio Nunspeet

 

      rol over de foto om het intervieuw te horen.    



Uit de "Schaapskooi 25 september 2007".


EPE- Webbvorktreffen, de naam van dit treffen behoeft wellicht wat uitleg. Motoren voorzien van een webbvork, de voorvork, zijn doorgaans van voor de tweede wereld oorlog. Deze voorvork werd door alle merken gebruikt. Vandaar de naam van deze motor- ontmoeting: het Webbvorktreffen. Na het grote succes van vorig jaar er reden zo’n 50 motoren mee, de eerste keer, is er deze herfst weer een motortreffen in Vierhouten en wel op 28, 29 en 30 september. Met de bedoeling om vooral de oudere motoren de weg op te krijgen.
In Vierhouten blijven de deelnemers een weekend zodat ze zaterdag tijd hebben om de motoren te tonen aan een ieder die dat leuk vindt.
Er zijn vele clubs aangeschreven en via onze website proberen we ook rijders met andere merken naar ons treffen te krijgen.
Vorig jaar waren er 10 merken vertegenwoordigd, Engelse, Franse, Duitse, Amerikaanse en zelfs enkele Nederlandse merken. Zaterdag zijn de motoren te bekijken voor het kamphuis. De organisatie probeert dit jaar speciaal de SLOPER’s onder de aandacht te krijgen. Deze legendarische motorfiets uit de dertigerjaren kenmerkt zich door de schuin naar voren geplaatste cilinder. De sloper werd door BSA maar ook door vele andere merken gebouwd.
Naast de motorfietsen hoopt de organisatie ook dit jaar weer een aantal rijders in outfit van de dertigerjaren te begroeten in Vierhouten.

Om 13.00 uur vertrekken de motoren in kleine groepjes voor een rit van ruim 70 kilometer over de Veluwe. De route loopt als volgt:
Vanuit Vierhouten richting Nunspeet, door het Zandebos, dan richting Epe en binnendoor richting Nunspeet. Via de Bovenweg naar ‘t Harde. Dan richting Epe. Door de dellen met een stop van ± 13.30 tot 15.00 uur, bij het hertenkamp aan de Dellenweg. Door de buitenwijk van Epe naar Tongeren. Van Tongeren terug richting Epe en binnendoor richting Emst en door naar Vaassen. Om Vaassen heen richting Wenum en via de Elburgerweg naar Niersen en Gortel. Een ijsje eten bij Rozeboom’s kraam, ± 15.00 tot 16.00 uur. Van Gortel terug naar Vierhouten. ± 17.00 uur.

Het kamphuis is te vinden aan de Nunspeterweg 72 en ligt aan het zandpad precies naast hotel De Mallejan. Zondag in de loop van de morgen vertrekken de deelnemers weer huiswaarts. Als je mee wilt doen of meer informatie over de locatie of de route wilt weten kijk dan op de website. www.webbvorktreffen.nl



Uit het BSA clubblad

TWEE KEER WAS HET DROOG.....

En dat was toen wij door die twee tunneltjes reden, onder de A28, tijdens het

Tweede Webbvorktreffen 2007

Regen, overvloedige regen, maar leuk dat het was! Mijn WDM20 voelde zich al direct thuis toen zaterdagmorgen het toegangsweggetje naar het Kamphuis in zicht kwam. Modder, dat deed haar (taalkundig is ‘motorfiets’ vrouwelijk !) denken aan die goede oude tijd, van 1942 (geboortejaar) tot 1945 (demobilisatie).

Gerard en Theo hadden de zaken weer goed voor elkaar, bijgestaan door familie, vrienden en sponsors. Bij de inschrijving kregen de deelnemers een mooie metalen plaquette waar je dan zelf met een slagcijfertje de "2" in mocht slaan; zelfs aan een aambeeldje was gedacht.

Route

Verder kreeg je een routebeschrijving voor een rit over 72 km, uitgezet volgens het beproefde rondje-vierkantje-driehoekje systeem. Heel duidelijk maar toch nog niet genoeg voor enkele deelnemers, en ik was blij dat Gerard als een soort schaapherders-hond mij enkele anderen meerdere malen weer op het goede pad bracht.

Halverwege een korte stop bij "het Hertenkamp" voor een kroket met brood en een kop koffie, waar ik bij het starten vergat dat ik nog op de bok stond, schakelde en dus niet vooruitkwam ondanks een gierend achterwiel. Ik denk dat enkele perfide geesten stonden te wachten op een scene zoals je in actiefilms ziet: de motorrijder die pijlsnel dwars door de kiosk schiet in een wolk van kroketten en koffie , maar gelukkig waren er ook nette clubleden die Opa tijdig op het juiste pad hielpen.

Toen sloeg de Wet van Murphy toe; tot dan liep de WDM20 prachtig (de restauratie van de dynamo door Bart Kamp, en de regulator van Hans Beck hadden een prima invloed op het startgemak) maar op zo’n 10 km voor het Kamphuis ging er iets mis in de bak, en kon ik alleen maar in de eerste versnelling verder; pogingen tot hogere snelheid strandden op hevig geratel in de ingewanden van de bak.

Jammer dus, maar het voordeel van een zeer lage snelheid is dat je tijd hebt om van de prachtige natuur te genieten. En door het slechte weer was er verder weinig verkeer, zodat niemand last van mij had; een SOS naar de bezemwagen was dus niet nodig.

Finish

Dan komt restaurant "De Mallejan" in zicht en dan scherp rechtsaf, het modderpaadje op. En dat was nog iets modderiger geworden dan bij het vertrek, en mevrouw WDM20 herinnerde zich plots dat zij met AOW was en recht had op pensioen, en staakte het werk voor die dag.

En toen bleek weer de ware clubgeest, barmhartige zielen ontfermden zich over haar, en ik kon rustig soppend naar de droogte van het Kamphuis strompelen.

Ondanks de regen was ik droog gebleven; de nieuwe legerkistjes, destijds aangeschaft voor een tientje ("ik dacht dat ik er nooit van af zou komen, wie heeft er nu maat 49...?", nou, ik dus), een uitstekende Defensie regenbroek, een paar replica DR handschoenen en de leren jekker waar mijn vader in de zestiger jaren mee op stap ging op zijn Mobyletje waren volkomen afdoende gebleken.

En als je van buiten niet nat geworden bent, dan maar van binnen, een paar glaasjes rode wijn (moet toch van de dokter) en knabbels bij de open haard, wat kan het leven toch goed zijn.

Chinees

Er bleek een meer dan voortreffelijke in Ermelo gevestigd, en die was dan ook ingehuurd voor de catering. Daarna een - min of meer Surinaams - toetje: bakabana, perfect bereid op de BBQ, en tot slot een vlammend dessert: Omelette Sibérienne. Kortom, de calorieën gleden juichend naar binnen, en hart-en bloedvaten zetten zich schrap.

Prijsuitreiking

 

 

   

Plechtig moment, er waren prijzen, teveel om op te noemen, hier zijn er een paar: de mooiste ‘sloper’ (een werkelijk schitterende Ariel), de ‘verst rijdende’ (Frans Hendriks en zoon), de ‘Mooiste combinatie’, de ‘Oudste motor’, de ‘Mooiste Amerikaan’, de ‘Meest Bijzondere motor’ en tenslotte de ‘Pech-prijs’. En het scheen dat ik die eerlijk verdiend had. Ook bleek ik nog de prijs voor de eerste aanmelder te hebben gewonnen, wat een fraai stukje schilderwerk van Theo opleverde. Trouwens, bijna alle prijzen waren in perfect authentieke stijl door hem geschilderd.

Verder bleef het nog lang onrustig in de huiskamer, maar ik zocht toch maar de zolder op, die jongens in hun groei hebben voldoende slaap nodig nietwaar?

Zondag

Hé, geen regen, hoe kan dat? Maar wel een zeer uitgebreid ontbijtbuffet, vele, vele ham&eggs door een specialist in de persoon van Gerard Duister op bestelling gebakken, koffie in twee kwaliteiten: normaal en Gerard-sterk, en staartjes wijn, voor eventuele houten hoofden van de avond daarvoor.

En dan is het vertrekken geblazen, successievelijk verdwijnen de rijders, ik laad de vleugellamme WDM20 op mijn aanhanger, tot volgend jaar, want dit gaat een ijzersterke traditie worden, of jullie dat nou willen of niet Gerard en Theo, het moet een enorme klus geweest zijn maar het was het waard!

Opa Hans



Uit de "Stentor september 2006"

Weekendje hakkeploffen over de Veluwe
door HENK VAN ‘T VEEN

29 SEPTEMBER 2006 - VIERHOUTEN - Vierhouten is dit weekend toneel van vooroorlogse motoren voor een zogeheten Webbvork Treffen. Organisatoren Gerard van Putten uit Apeldoorn en Ermeloër Theo Schipper verwachten dat er op Kamphuis Vierhouten een veertigtal oude tot zeer oude veteranen te kijk zal staan.

Gerard van Putten en Theo Schipper verwachten dat dit weekeinde zo’n veertig vooroorlogse motorfietsen zijn te zien op Kamphuis Vierhouten. Foto BRAM VAN DER BIEZEN
Het gemeenschappelijke kenmerk van de merendeels van voor 1940 stammende machines is dat ze zijn voorzien van een zogeheten Webb-vork. Dat is een primitieve voorvering die ervoor diende dat onze motorrijdende voorouders niet bij de eerste de beste kuil in de weg uit hun zadel werden gelanceerd.

Onder de verwachte motorfietsen op het Kamphuis zitten om te beginnen behoorlijk wat BSA’s: de heren zijn zelf eigenaar van een BSA M23 (uit 1939) en een BSA Sloper (begin jaren dertig) en lid van BSA Owners Club Nederland waaruit ze de nodige deelnemers rekruteren. Schipper (54): ‘Maar we wilden er ook graag andere merken bij hebben.’ Hij verwacht Triumphs, Nortons, in elk geval één Indian en een paar Harleys.

Van Putten, net vervroegd afgezwaaid als docent in het beroepsonderwijs: ‘We wilden wat organiseren om dat oude spul weer op de weg te krijgen. Binnen onze club zie je meestal de latere typen. De oudere blijven verborgen in de schuurtjes.’ Hij schat alleen al het aantal vooroorlogse BSA’s in Nederland op 300 stuks.

De oudjes kennen in het moderne verkeer wel hun beperkingen, zegt Van Putten. ‘Je moet je voorstellen dat je vanuit hartje Amsterdam niet zo maar rechtstreeks naar Vierhouten rijdt. De snelheid is niet zo hoog, maar de remmen van die oude motoren zijn ook minder goed. Je moet je route er bij uitzoeken. Liever geen stoplichten.’

De locatie van het Webbvork Treffen, die in Vierhouten en omgeving bekend staat als Kamphuis Vierhouten, is ‘een lot uit de loterij’, zegt Schipper. ‘Aan het gebouw is in ruim honderd jaar bijna niets veranderd. Zo zijn pas sinds kort de oude houtfornuizen uit 1920 voorzien van gaspitten. Past natuurlijk uitstekend bij de sfeer van onze oude motorfietsen.’

Het hakkeplof-spul komt in elk geval in Vierhouten op de weg. Vandaag van een tot vijf uur zwermen de Webbvorken uit voor een toerrit over de Veluwe. Daarvoor en daarna zijn ze te bekijken op Kamphuis Vierhouten aan de Nunspeterweg (naast de Malle Jan). Ook zondagochtend is er nog gelegenheid de veteranen te bekijken. Meer informatie: Gerard van Putten (055 5214165) of www.bsa-oc.com.


Uit het Norton club-blad.

Webvorktreffen

Achterliggende gedachte van BSA clubleden Gerard van Putten en Theo Schipper om een treffen te organiseren speciaal voor ouder motorfietsen, is om dat oude spul eens uit de schuur te lokken. Iets waar zij heel goed in slagen, zo blijkt uit de opkomst én deelnemende motorfietsen.

In aanmerking komend gemotoriseerd vervoer bij ons in de schuur zijn de Sparta 98 cc en de Norton 16H, want uitgerust met Webbvork. Oké, op de Sparta hoort eigenlijk een verstevigde fietsvoorvork, maar door deze niet-originaliteit kan ie wel mooi mee.
Vierhouten, voor ons is het een thuiswedstrijd: slechts een kilometer of twintig hoeft er afgelegd te worden, uitsluitend over kleine binnenwegen met weinig doorgaand autoverkeer. Een must als je je met de Sparta rijwiel met hulpmotor op de openbare weg begeeft.
En als het zo dichtbij is kun je ook makkelijk op zaterdagmiddag even een kijkje gaan nemen, iets dat overigens meer mensen doen. Want niet alleen in de clubbladen is er aandacht besteed aan dit treffen, ook in verschillende kranten heeft een artikel gestaan en op beurzen zijn flyers uitgedeeld. Bijkomend voordeel is natuurlijk het zomerse weer.

Logischerwijs geeft Spartaatje onderweg het tempo aan. Rond de vijftig, bij een stijgingspercentage van rond de anderhalf procent is het al snel vijftig min, als de weg evenredig daalt vijftig plus. De Sparta advertentie uit de jaren dertig "... en KLIMMEN. Geweldig zoals de SPARTA met SACHS MOTOR 100cc trekt" is toch wel iets bezijden de waarheid.
Een straf is het overigens niet dit tempo, de zijklepper pokkelt relaxt achter het op vol vermogen draaiende 2 1/4 pk-tje aan.

In Vierhouten moeten we nog een klein uurtje geduld hebben voordat de deelnemers aan de toerrit terugkeren maar dat is onder deze weersomstandigheden helemaal niet verkeerd.
Als het spul weer compleet is tellen we zo'n vijftig deelnemende motoren - waarvan de oudste uit 1915 - en het is niet alleen BSA wat de klok slaat. Ook Norton, Moto Guzzi, Triumph, Rudge, Indian en Harley zijn vertegenwoordigd en van Nederlandse bodem is er een 1929-er Eysink met 500 cc JAP zijklepblok. Een motor die je niet alle dagen ziet en zeker niet 'inhet wild', ofwel gewoon op de weg. Aardige bijkomstigheid is dat we diezelfde Eysink twee weken later weer tegenkomen als we tijdens de Achterhoekrit een stop maken bij 'Motormuseum Okkenbroek', onder de rook van Deventer. Een bezoek overigens waar ik een kijkje in de smidse het meest bijzonder vind want: de tijd lijkt er stil te hebben gestaan. En al heel lang! Maar terug naar Vierhouten.

Als de zon begint te zakken houden we het voor gezien en maken ons gereed om naar huis te gaan. De Sparta, die op de heenweg kort voor het 'einddoel' afsloeg en niet meer wilde lopen start in één trap. Van de Norton weet ik nu - maar toen nog niet - dat je niet moet vlotteren als de motor maar een paar uur stil heeft gestaan. Verzopen dus en slecht aan de gang te krijgen. Balen want elke trap resulteert natuurlijk in meer (ongewenste) belangstelling.
De terugweg is een fluitje en als we onderweg ergens een ijsje eten start de 16H natuurlijk wel weer gewoon in één trap.

Nancy & Hans


Uit Het Kontakt september 2006

door Lilian Verdoorn

'BSA is motor met karakter'

Ermelo -Engelengeduld. Dat moet men hebben als men een Birmingham Small Arms (BSA) koopt die gerestaureerd moet worden. Liefhebber Theo Schipper klust met gemak vier jaar lang drie avonden in de week aan de klassieke motorfiets.
Helemaal uit elkaar en weer compleet opgeknapt in elkaar. “Het leukste is de eerste trap en hij blijkt het te doen.”

Uren, dagen tuurde Schipper naar een kapotte claxon. Ogenschijnlijk was er niets aan de hand, toch kwam er geen geluid meer uit het ding. Steeds weer probeerde de Ermeloër iets nieuws, net zolang tot de toeter weer het oude vertrouwde geluid produceerde. De gedreven Schipper zal er alles aan doen om zijn BSA’s in perfecte staat terug te brengen. Zouden de meesten na een uur al afhaken, hij besteedt rustig letterlijk drie dagen aan het los draaien van een schroefje. “Als hij afbreekt, dan heb je er niets meer aan”, redeneert hij. Een andere schroef gebruiken is in principe geen optie, Schipper wil zijn BSA’s zo origineel mogelijk uit de schuur achter zijn huis rijden.
Dat was vroeger wel anders. Zijn eerste BSA, die hij op zijn zeventiende voor dertig euro zonder voorvork kocht, verfde hij geel en beschilderde hij met een tijgerkop. Dat was toen hip. Nu is zijn streven om een kopie van de fabriekstekeningen na te bouwen. “Uit de fabriek kwamen ze niet zo mooi glimmend naar buiten als hier”, lacht Schipper. “Eigenlijk is een ongerestaureerde mooier dan een opgeknapte. Daar zit een verhaal achter.” Daarnaast is iedere BSA weer anders, volgens de Ermeloër. “De motor heeft echt karakter. Tegenwoordig rijden motoren allemaal hetzelfde, maar geen BSA is gelijk. In de loop van de jaren is er zoveel aan geklust en ieder deed dat naar zijn eigen goed dunken. Daardoor rijden ze allemaal verschillend.”

Theo Schipper droomt van een Goldstar.

BSA-liefhebber Theo Schipper besteedt rustig drie dagen aan het los draaien van een schroefje.


foto Jan de Roo Fotografie

Uniek

“De één leest een boek, een ander kijkt televisie en ik klus aan mijn motoren. Misschien gaat de vergelijking niet helemaal op, maar een kunstenaar maakt kunst, mijn BSA’s zijn mijn creatie”, vertelt Schipper. Hij kan zich amper nog vrij bewegen in zijn schuur waar liefst zes BSA’s, de één al perfect gerestaureerd en een ander nog onder het stof, en een Harley Davidson staan.

'Ongerestaureerd is ie eigenlijk mooier dan opgeknapt'

Er één verkopen, doet hij slechts bij hoge uitzondering. “Ik moet er zeker iets mooiers voor terug kunnen krijgen.” Zijn allereerste BSA, die hij trouwens weer ontdeed van de gele verf en terugbracht in originele staat, verkocht hij pas een paar jaar geleden. Met pijn in het hart, maar hij kon er een unieke Silverstar voor terugkopen. Hij reisde naar Denemarken af om het scheurijzer uit 1938 op te halen. Nog met het originele instructieboekje ín het Deens erbij. “Dat is uniek. Liefhebbers betalen er goud geld voor”, weet Schipper. Nu hij de Silverstar helemaal tot in de puntjes heeft gerestaureerd is het opknappen van een Goldstar zijn droom. “Dat is het ultieme”, verzekert hij. “Maar ze zijn erg duur.”
Als hij in de zomer naar een treffen - een ontmoeting met andere motorrijders - gaat, dan pakt hij meestal de Silverstar. Die rijdt het prettigst.
Beginnen sommige motoren al te trillen en te schudden bij veertig of vijftig kilometer per uur, met de Silverstar rijdt hij met gemak rond de honderd kilometer per uur. “Hij heeft ooit de 160 per uur gehaald”, weet Schipper. “In 1938 kregen motorvoertuigen die honderd mijl, 160 kilometer, per uur reden een gouden ster in Engeland. Ze gaven dit type toen een hogere zuiger en lieten hem op methanol rijden. En toen moest er nog een coureur gevonden worden die het aandurfde om voluit te gaan.” Die is kennelijk gevonden, want de motor heeft het predikaat gekregen.

BSA webbvork treffen in Vierhouten

Ermelo -De BSA Owners Club houdt zaterdag 30 september en zondag 1 oktober een treffen in Vierhouten. Het treffen is speciaal bedoeld voor BSA’s met een webbvork, motoren van voor 1940. Ook coureurs met een Rocket 3 zijn van harte welkom. Bel voor meer informatie met Theo Schipper (0341-558978) of Gerard van Putten (055-5214165).


back to: | top |